Potwierdzenie
Bo na Nim Bóg Ojciec wycisnął swą pieczęć. (Jana 6:27)
Podczas konfirmacji otrzymujemy dary Ducha Świętego i potwierdzamy nasze przyrzeczenia chrzcielne. Większa świadomość łaski Ducha Świętego jest udzielana poprzez namaszczenie olejem krzyżma i włożenie rąk przez biskupa.
Bierzmowanie doskonali łaskę chrztu. Jest to sakrament, który daje Ducha Świętego, aby głębiej zakorzenić nas w synostwie Bożym, mocniej wszczepić w Chrystusa, umocnić naszą więź z Kościołem, włączyć nas ściślej do jego posłannictwa i pomóc nam świadczyć o wierze chrześcijańskiej słowem, któremu towarzyszą czyny (KKK 1316).
Poprzez sakrament bierzmowania odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne i zobowiązujemy się do życia w dojrzałości wiary chrześcijańskiej. Jak czytamy w Lumen Gentium (Konstytucji dogmatycznej o Kościele) Soboru Watykańskiego II:
Ochrzczeni, będąc głębiej związani z Kościołem przez sakrament bierzmowania, zostają obdarzeni przez Ducha Świętego szczególną mocą. Stąd też tym bardziej są zobowiązani, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i czynem oraz do jej bronienia (nr 11).
Podstawy biblijne dla konfirmacji
W Dziejach Apostolskich czytamy o zesłaniu Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. Podczas gdy chrzest jest sakramentem nowego życia, bierzmowanie rodzi to życie. Chrzest wprowadza nas do Kościoła i nazywa nas dziećmi Bożymi, podczas gdy bierzmowanie wzywa nas jako dzieci Boże i pełniej jednoczy nas z aktywną mesjańską misją Chrystusa w świecie. Po otrzymaniu mocy Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, Apostołowie poszli i bierzmowali innych, pokazując, że bierzmowanie jest indywidualnym i odrębnym sakramentem: Piotr i Jan w Samarii (Dz 8, 5-6. 14-17) oraz Paweł w Efezie (Dz 19, 5-6). Duch Święty zstąpił również na Żydów i pogan w Cezarei, przed ich chrztami. Rozpoznając to jako bierzmowanie przez Ducha Świętego, Piotr nakazał, aby zostali ochrzczeni (por. Dz 10, 47).