eucharystia
Pozostałe sakramenty, a także wszystkie posługi kościelne i dzieła apostolskie, są związane z Eucharystią i do niej skierowane. (KKK 1324)
Życie liturgiczne Kościoła koncentruje się wokół sakramentów, a Eucharystia jest w centrum (Narodowe Dyrektorium Katechetyczne, nr 35). Podczas Mszy Świętej karmimy się Słowem i posilamy Ciałem i Krwią Chrystusa. Wierzymy, że Zmartwychwstały Jezus jest prawdziwie i substancjalnie obecny w Eucharystii. Eucharystia nie jest znakiem ani symbolem Jezusa; przyjmujemy Go samego w i poprzez postacie eucharystyczne. Kapłan, mocą święceń kapłańskich i działaniem Ducha Świętego, przemienia chleb i wino w Ciało i Krew Jezusa. Nazywa się to transsubstancjacją.
Przez konsekrację dokonuje się przeistoczenie chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Pod konsekrowanymi postaciami chleba i wina sam Chrystus, żywy i chwalebny, jest obecny w sposób prawdziwy, rzeczywisty i substancjalny: w swoim Ciele i Krwi, z duszą i Bóstwem (KKK 1413).
Nowe Przymierze
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne i trwa we Mnie, a Ja w nim. (Jana 6:51, 54, 56)
W Ewangeliach czytamy, że Eucharystia została ustanowiona podczas Ostatniej Wieczerzy. Jest to wypełnienie przymierzy zawartych w Pismach Hebrajskich. W opowieściach o Ostatniej Wieczerzy Jezus wziął, połamał i dał swoim uczniom chleb i wino. Podczas błogosławieństwa kielicha wina Jezus nazywa go „Krew Przymierza” (Mateusz i Marek) oraz „Nowym Przymierzem we Krwi mojej” (Łukasz). Przypomina nam to rytuał krwi, poprzez który przymierze zostało ratyfikowane na Synaju (Wj 24) – pokropienie krwią ofiarowanych zwierząt zjednoczyło Boga i Izrael w jednej relacji, tak jak teraz przelana krew Jezusa na krzyżu jest więzią jedności między partnerami nowego przymierza – Bogiem Ojcem, Jezusem i Kościołem chrześcijańskim. Dzięki ofierze Jezusa wszyscy ochrzczeni są w relacji z Bogiem. Katechizm naucza, że wszyscy katolicy, którzy przyjęli Pierwszą Komunię Świętą, są zaproszeni do przyjmowania Eucharystii podczas Mszy Świętej, chyba że grzeszą w stanie grzechu śmiertelnego.
Każdy, kto pragnie przyjąć Chrystusa w Komunii eucharystycznej, musi być w stanie łaski uświęcającej. Kto ma świadomość popełnienia grzechu śmiertelnego, nie powinien przystępować do Komunii bez uprzedniego otrzymania rozgrzeszenia w sakramencie pokuty (KKK 1415). Kościół gorąco zaleca wiernym przyjmowanie Komunii świętej podczas uczestnictwa w Eucharystii; zobowiązuje ich do tego przynajmniej raz w roku (KKK 1417).
Przyjmowanie Eucharystii nas przemienia. Oznacza i urzeczywistnia jedność wspólnoty oraz służy wzmocnieniu Ciała Chrystusa.
Zrozumienie mszy
Centralnym aktem kultu w Kościele katolickim jest Msza Święta. To w liturgii zbawcza śmierć i zmartwychwstanie Jezusa raz na zawsze uobecniają się na nowo w całej swojej pełni i obietnicy – a my mamy przywilej uczestniczenia w Jego Ciele i Krwi, wypełniając Jego nakaz, głosząc Jego śmierć i zmartwychwstanie, aż do Jego powtórnego przyjścia. To w liturgii nasze wspólne modlitwy jednoczą nas w Ciele Chrystusa. To w liturgii najpełniej przeżywamy naszą wiarę chrześcijańską. Celebracja liturgiczna składa się z dwóch części: Liturgii Słowa i Liturgii Eucharystycznej. Najpierw słuchamy Słowa Bożego głoszonego w Piśmie Świętym i odpowiadamy śpiewając Słowo Boże w Psalmie. Następnie Słowo to jest otwierane w homilii. Odpowiadamy, publicznie wyznając naszą wiarę. Nasze wspólne modlitwy zanosimy za wszystkich żywych i umarłych w Credo. Wraz z Przewodniczącym, na swój sposób, składamy dary chleba i wina i otrzymujemy udział w Ciele i Krwi Pańskiej, przełamanych i wylanych za nas. Przyjmujemy Eucharystię, prawdziwą i autentyczną obecność Chrystusa, i odnawiamy nasze oddanie Jezusowi. Wreszcie, jesteśmy posłani, by głosić Dobrą Nowinę!
